منطقه ای دیگر در جهان به نام Afous
|
آشنايى با چاد
جمهوري چاد يكي از كشورهاي آفريقاي مركزي است كه پايتخت آن شهر انجامنا است و از فقيرترين كشورهاي جهان به شمار ميآيد. چاد از شمال با ليبي، از شرق با سودان، از جنوب با آفريقاي مركزي، از جنوب غربي با كامرون و نيجريه و از غرب با نيجر همسايه است. بخش زيادي از زمينهاي اين كشور را بيابان پوشانده است و به خاطر آب و هواي خشكش به قلب مرده آفريقا مشهور است. خشكسالیهای سخت از عوامل اصلی فقر و عقب ماندگی این كشور است. اكثریت مردم، در ناحیه دریاچه چاد، جایی كه نمك از دریاچه استخراج میشود، زندگی میكنند. اين كشور که از سال 1920 ميلادي مستعمره فرانسه بود، در سال 1960 از فرانسه مستقل شد اما در سال 1965 درگير جنگ داخلي شد. در سال 1979 شورشيان پايتخت را تصرف كردند و جنگ داخلي پايان يافت. سياست در چاد بر اساس قانون اساسي چاد رئيس حكومت در اين كشور رئيس جمهور است. هم اوست كه نخست وزير و كابينه را تعيين ميكند. رئيس جمهور با راي مستقيم مردم براي دورهاي پنج ساله تعيين ميشود. رئيس جمهور ميتواند تنها دو دوره در راس حكومت بماند. با اين حال در سال 2005 ميلادي تغييري در قانون اساسي اين كشور ايجاد شد و بر اساس آن محدوديت دورههاي رياست جمهوري برداشته شد. فساد مالي در تمامي ردههاي قدرت در كشور چاد رواج دارد به طوري كه سازمان شفافسازي بينالمللي كه به بررسي شاخص فساد در دولتها ميپردازد در سال 2005 ميلادي چاد را به عنوان فاسدترين كشور جهان معرفي كرد. در سال 2007 ميلادي چاد در اين شاخص نمره8/1را به دست آورد كه بعد از كشورهاي تونگا، ازبكستان، هائيتي، عراق، ميانمار و سومالي پايينترين رتبه بود. سيستم قضايي چاد بر اساس سيستم قضايي فرانسه طراحي شده است. قوه مقننه آن شامل مجلس ملي است كه 155 عضو دارد و نمايندگانش براي دورهاي چهار ساله انتخاب ميشوند. جنگ ميان چاد و سودان در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵ شروع شد. علت شروع این جنگ اعلامیهاي از سوی دولت چاد بود که دولت سودان را «دولت متجاوز» اعلام کرده بود. دولت چاد در یک اعلامیه عمومی به شهروندان چاد اعلام کرد که علیه «دشمن مشترک» متحد شوند. منظور از این دشمن مشترک اعضای مسلح سازمانهای «اتحاد برای دموکراسی و آزادی» و «پلاتفرم برای تغییر، اتحاد و دموکراسی» (که از طرف دولت سودان حمایت میشدند) و همچنین نیروهای مسلح جنجاوید (که سودانی هستند) بود. سازمان «اتحاد برای دموکراسی و آزادی» منکر گرفتن کمک از دولت سودان شد. از ۲۶ دسامبر تا ۲۸ دسامبر «اتحاد برای دموکراسی و آزادی»و «پلاتفرم برای تغیر،اتحاد و دموکراسی» با شش گروه شورشی دیگر متحد شدند تا «جبههٔ متحد برای تغییر دموکراتیک» که یک ائتلاف شورشی بود را تحت رهبری محمد نور تشکیل دهند. در ۸ فوریه ۲۰۰۵ هر دوی این کشورها توافقنامه تریپولی را امضاء کردند که جنگ را پایان داد با اين حال نا آراميها در مرز دو كشور همچنان ادامه دارد. اقتصاد در چاد توليد ناخالص داخلي چاد در سال 2006 ميلادي 98/14 ميليارد دلار بود كه نسبت به سال پيش از آن 3/1درصد رشد داشت. نيروي كار اين كشور 2.719 ميليون نفر است كه 80 درصد آنها در بخش كشاورزي مشغول به كار هستند. 80 درصد جمعيت اين كشور زير خط فقر زندگي ميكنند. نرخ تورم آن 8 درصد است. محصولات صادراتي چاد شامل پنبه، احشام و نفت است كه 6/80درصد آن به آْمريكا، 4/10درصد به چين و 3/2درصد به كرهجنوبي صادر ميشود. واردات آن شامل ماشين آلات و تجهيزات حملونقل، محصولات صنعتي، مواد غذايي و منسوجات است كه از كشورهاي فرانسه (7/18 درصد)، كامرون (6/17 درصد)، آمريكا6/12درصد آلمان (4/7 درصد)، عربستان سعودي (5 درصد) و بلژيك (9/4 درصد) وارد ميشود. مردم چاد جمعيت اين كشور 9 ميليون و 885 هزار و 661 نفر است كه ميانگين سني آنها 3/16 سال است. اميد به زندگي در اين كشور براي زنان 27/48سال و براي مردان 17/46 سال است.
53/1 درصد از مردم آن مسلمان هستند. زبانهاي رسمي در اين كشور فرانسه و عربي است اما به دليل تنوع زياد قومي و نژادي در اين كشور زبانهاي ديگري هم در ميان مردم رايج است. ارتباطات در چاد 13 هزار خط تلفن ثابت در اين كشور وجود دارد و 446 هزار و 100 خط تفلن همراه. 72 ميزبان اينترنتي در چاد وجود دارد و 60 هزار كاربر اينترنت. در چاد بيشتر مردم راديو گوش ميدهند و رسانه جمعي در اين كشور در حقيقت راديو است. علاوه بر راديو دولتي كه چندين شبكه محلي هم در زيرمجموعه خود دارد، ايستگاههاي راديوهايي خصوصي نيز در اين كشور فعال هستند. تنها شبكه تلويزيوني اين كشور تلويزيون چاد نام دارد كه دولتي است. چاد در يك نگاه
|


بر اساس آمارهاي رسمي در سال 2003 ميلادي 8/4درصد از مردم اين كشور به بيماري
شهر افوس درغربى ترين نقطه استان اصفهان به عنوان منطقه گردشگرى نمونه روزانه پذيراى بيش از 2000 گردشگر است.